Podstawą klasyfikacji wirusów są infekowane przez nie elementy i sposób, w jaki usiłują uniknąć wykrycia. Podstawowe typy wirusów są sklasyfikowane stosownie do infekowanego obszaru komputera:

" Wirusy rekordów rozruchowych "

Wirusy rekordów rozruchowych należą do najbardziej skutecznych wirusów. Wirusy te są proste w tworzeniu i przejmują kontrolę nad komputerem na niskim poziomie.

Wirusy rekordów rozruchowych umieszczają instrukcje w rekordach rozruchowych dyskietek lub w rekordzie rozruchowym albo głównym rekordzie rozruchowym (sektorze partycji) dysku twardego.

Po uruchomieniu komputera z zainfekowanej dyskietki, wirus infekuje twardy dysk i umieszcza się w pamięci. Aby wirus się rozprzestrzenił, dyskietka nie musi być dyskietką systemową. Wirus rezyduje w pamięci i infekuje wszystkie dyskietki, do których ma dostęp. Najczęściej wirus rekordów rozruchowych jest uaktywniany przez systemową datę lub godzinę. Na przykład, wirus Michelangelo jest wirusem rekordów rozruchowych, który usuwa całą zawartość dysku twardego 6 marca (dzień urodzin Michała Anioła).

Dyskietka lub dysk twardy z zainfekowanym sektorem rozruchowym nie powodują infekcji plików, o ile wirus nie jest jednocześnie wirusem wielodzielnym. Prawdziwy wirus sektorów rozruchowych nie może przenieść się do serwera lub samoistnie rozprzestrzeniać się w sieci.

" Wirusy programów "

Wirusy programów dołączają się do plików wykonywalnych takich jak .COM, .EXE i .DLL poprzez umieszczenie swoich instrukcji w programie znajdującym się w pliku. Po uruchomieniu zainfekowanych plików umieszczone w nich instrukcje wykonują kod wirusa. Po zakończeniu wykonywania kodu wirusa, kontynuowane jest wykonywanie właściwego kodu z pliku. Dzieje się to tak szybko, że użytkownik nie jest w stanie zorientować się, że wirus został uruchomiony.

Istnieją trzy podtypy wirusów programów:

Szkody powodowane przez wirusy programów mogą być różne ? od wywołania zdenerwowania użytkownika poprzez częste wyświetlanie komunikatów na ekranie aż do niszczenia danych.

" Wirusy makr "

W odróżnieniu od pozostałych typów wirusów, wirusy makr nie infekują plików programów, lecz dokumenty. Celem wirusów makr są najczęściej edytory takie jak Microsoft Word i Lotus AmiPro oraz arkusze kalkulacyjne takie jak Microsoft Excel.

Program Word używa makr do wykonywania czynności takich jak formatowanie tekstu oraz otwieranie i zamykanie dokumentów. Wirusy makr mogą tak zmodyfikować makra zdefiniowane w programie Word, aby wykonywały one czynności szkodliwe, na przykład nadpisywanie lub zmianę domyślnych ustawień programu Word.

Uszkodzenia powodowane przez wirusy makr sięgają od wstawienia niepożądanego tekstu w dokumencie do znacznego ograniczenia funkcjonalności komputera. Na przykład, polecenie Format.C spowoduje formatowanie dysku twardego.

Wirusy makr infekujące program Word zazwyczaj atakują makra związane z szablonem NORMAL.DOT. Jest to szablon globalny, zatem zainfekowane zostaną wszystkie pliki programu Word.

Inne typy kodu o złośliwym działaniu obejmują robaki, konie trojańskie i bomby logiczne. Różnica między nimi a wirusami polega na tym, że w przeciwieństwie do wirusów nie powielają się.